Na een goede nacht slapen begaven we ons vanochtend naar de lokalen van het Ministerie van Jeugd, Gender, Sport en Cultuur, waar de collega’s van de afdeling Gender Affairs ons al zaten op te wachten. Een blij wederzien met bekenden en een aangename kennismaking met enkele nieuwe gezichten. Na een korte kennismakingsronde vlogen we er meteen in. Allereerst kregen we uitleg over de manier waarop ze in Francistown jongens en mannen sensibiliseren en betrekken in de strijd tegen gendergerelateerd geweld. Een sterk begin van een veelbelovende dag…

Hierna nam mevrouw Mogatwane het woord en gaf ze ons meer achtergrond over gendergerelateerd geweld in Francistown. Het was onthutsend om te horen hoeveel seksueel geweld er voorkomt in de straten van deze mooie stad. 76 verkrachtingen op een periode van 3 maanden tijd. En dat zijn enkel diegenen die de stap naar politie zetten. Een cijfer waar we allen even heel stil van werden. Gelukkig stelden de collega’s ons meteen gerust dat de verschillende diensten en professionals zich hier zeer sterk bewust van zijn en hun uiterste best doen om tot verandering te komen en dit via een waaier van verschillende activiteiten. Het viel eveneens op dat er heel goede verhoudingen zijn tussen de verschillende stakeholders in Francistown (bv. afdeling gender affairs, politie, NGO’s, ….), hetgeen we uiteraard alleen maar kunnen aanmoedigen.

Dat de collega’s van Gender Affairs ambitieus zijn, was ook te merken aan het projectvoorstel dat ze ons voorstelden. Het is namelijk hun doel om met beperkte middelen een heus ‘boot camp’ te organiseren voor jongeren tussen 15 en 19 jaar oud, waarbij ze de jongeren willen informeren en sensibiliseren over HIV en SOA’s, gezonde relaties, geweld, respect,… Ze brachten een volledig projectplan met duidelijk omschreven doelen, oog voor verduurzaming van de resultaten, een dagplanning, etc. Een voorstel om jaloers op te zijn eerlijk gezegd.

Hierna was Sabrina Reggers aan de beurt om het verhaal van het Family Justice Center Limburg te brengen. Ze sprak over de huidige werking, alsook vertelde ze over de weg ernaartoe. Dit op vraag van de Motswanese collega’s. Zij zien namelijk in hun dagelijkse praktijk een aantal uitdagingen, waar wij in Limburg enkele jaren geleden ook voor stonden en een oplossing voor gevonden hebben. Na enkele vragen hierover te hebben beantwoord, was het tijd om te vertrekken naar de ‘Child Protection Unit’ van de lokale politie. Ook hier stond een delegatie ons op te wachten om ons meer uitleg te verschaffen over hun werking. Trots toonden zij ons hun nieuwe locatie waar ze minderjarige slachtoffers van (seksueel) geweld opvangen en waar ze hun verhoren in een kindvriendelijke setting kunnen afnemen.

Na de lunch was het tijd om Botswana Gender Based Violence Prevention and Support Centre te bezoeken. De zeer bevlogen en gepassioneerde mevrouw Seobakeng gaf ons een overzicht van de veelheid aan diensten die het centrum aanbiedt aan slachtoffers en gezinnen die te maken krijgen met intrafamiliaal en gendergerelateerd geweld. Daarnaast kregen we ook de kans om het anonieme vluchthuis te bezoeken, dat verbonden is aan hun centrum. Ongelooflijk hoe de medewerkers zich er dag in dag uit inzetten om zo het verschil te kunnen maken voor hun cliënten.

Kort samengevat: een zeer interessante dag, vol uitwisseling van ideeën. Hier wordt zonder twijfel nog een vervolg aan gebreid!