Dag 6 startte zoals we de vorige nacht hadden afgesloten, vol plezier en gelach. Mustapha had met furki afgesproken dat hij hem al zingend zou wakker maken. Aangezien ik iemand ben die vaak last heeft van een ochtend humeur zag ik dit totaal niet zitten. Toen mustapha al zingend aankwam had dit net het tegenovergestelde effect. Ik voelde mij heel ontspannend en kon op die manier rustig ontwaken. Furki voelde zich als een koning die werd wakker gemaakt door zijn dienaren.

Ochtend

We ontbeten zoals alle andere dagen met veel thee, brood en beleg. We merkten op dat er een aantal jongeren waren met kleine oogjes.

Hier op aansluitend deden wij onze vaste ritueel, namelijk onze ademhalingsoefeningen. Dit zorgde voor veel hilariteit omdat iedereen goedgezind was en hier actief aan deelnamen. Het was duidelijk op te merken dat iedereen zich steeds meer acclimatiseerde.

Wandeling

Na onze oefeningen begonnen wij aan onze tocht. Tijdens het ontbijt merkte ik op dat er een aantal jongeren last hadden van kwaaltjes. Dit weerhield niemand ervan om de tocht toch tot een goed eind te brengen.

We vertrokken onmiddellijk met een stevig tempo. Rachid had zich voorgenomen om op zijn eentje tot rust te komen en apart te wandelen om tot innerlijke rust te komen. Furki daarentegen hield zich bezig met het zoeken van mooie stenen. Tijdens het wandelen zag ik ook dat er mooie koppels waren die gesprekken met elkaar hadden. Dit symboliseerde hoe hecht de groep is. Dit wordt steeds gezegd omdat dit echt niet zo vanzelfsprekend is. Dit geeft een trotse gevoel.

Toen wij op onze rustplaats aankwamen zaten wij onder een boom om gezamenlijk te eten. Het eten was zoals gewoonlijk heel lekker en iedereen had ook goed gegeten. Na een glas thee hadden wij een uur om tot rust te komen zodat wij onze wandeling konden verderzetten. Iedereen zocht zich een plekje uit en kwam effectief tot rust. Dit werd versterkt doordat Bart zorgde voor muziek met zijn mondharmonica.

Nadat de batterijen terug werden opgeladen zetten wij het laatste stuk van onze tocht door. We spraken af om de rest van de wandeling zonder klank verder te zetten om zo met onszelf te kunnen bezig zijn. Diegene die zich hier niet aan hield moest de voeten masseren van iedereen die meewandelde. Bijna iedereen hield zich er aan en de persoon die de “straf” moest ondergaan werd vergeven door de groep.

Uiteindelijk kwamen wij aan en vlogen wij er onmiddellijk in met het opzetten van de tenten. Dit verloopt steeds beter en sneller. We bereiden ons allemaal voor op het avondeten zodat wij gezellig met de groep bij elkaar kunnen zitten om naar het verhaal van ” de alchemist” te kunnen luisteren.

Om dit verslag af te ronden zouden wij graag nog een mededeling doen. Deze zeer diverse groep is tot prachtige dingen in staat en bewijst dat naar elkaar luisteren en open te staan voor elkaar wij heel veel dingen kunnen bereiken. We hebben geen besef geen tijd, hebben geen luxe, geen WIFI en noem maar op. Dit brengt ons allemaal bij elkaar en we bedanken God om het feit dat wij dit allemaal mogen ervaren.

Wij zijn heel blij dat wij onderdeel mogen zijn van deze groep en willen jullie bedanken voor al de leuke en warme momenten.