Vandaag voelden we ons helemaal thuis in Botswana. Grijze wolken, regen, 16 graden met een gevoelstemperatuur die niet hoger lag dan 12 graden …
En dat op de grote dag ; de viering van 120 jaar Francistown!
Al vroeg in de ochtend werden we verwacht in het overigens prachtige voetbalstadion waar de festiviteiten zouden plaatsvinden. De Genkse delegatie was uitgenodigd als VIP met uitzondering van de delegatieleidster, zij mocht als VVIP toekijken vanuit de binnenruimte van het stadion en dit in aanwezigheid van de burgemeester, heel wat afgevaardigden van het diplomatiek korps en niemand minder dan de president van Botswana himself!
De andere leden van de delegatie moesten wat creativiteit aan de dag leggen om de koude te trotseren zoals een sjaal gebruiken als dekentje of de handdroger van het toilet als verwarming. Onze warme kledij hadden we immers netjes thuis gelaten, we gingen toch naar de lente in Afrika!
Maar niet gezeurd, het programma bevatte voldoende afwisseling met diverse toespraken, allerhande optredens en een parade waaraan verschillende organisaties deelnamen zelfs uit het verre Cuba.
Het was heel mooi om te zien hoe de organisatoren erin slaagden om de traditionele Afrikaanse muziek en dans te combineren met hedendaagse dansers die ervoor zorgden dat het publiek helemaal uit de bol ging.
Speciaal voor deze dag werd een logo ontworpen en dit door een zeer jonge inwoner van Francistown. Hij mocht een geldprijs in ontvangst nemen van 2500 pula of ongeveer 250 euro. Zo wordt jong talent ook hier in Botswana gestimuleerd en beloond.
Na de ceremonie moest onze VVIP in allerijl naar de plaats van lunch gebracht worden onder politie escorte met een hele colonne van diplomaten achter haar auto. Ze voelde zich net één of andere president.
Tijdens de lunch mochten we op minder dan één meter van de tafel van de president plaats nemen. Iets wat we moeilijk konden bevatten, niemand van ons had ooit gedacht dat de president zo toegankelijk zou zijn. Een man met veel humor trouwens. Bij de overhandiging van ons geschenk moest er ineens toch weer een speech gegeven worden, niks van het protocol kennende was onze delegatieleider toch wel wat zenuwachtig en heeft het dan ook gepresteerd om aan ‘his honorabele’ te vragen of hij naar haar ging komen of dat hij naar haar moest komen.
Met veel trots hebben we de schaal van Stockmans overhandigd maar helaas is het niet gelukt om hiervan een mooie foto te presenteren gezien er plots zoveel persbelangstelling was voor ons geschenk en de president in allerijl moest vertrekken. Zo is onze aanwezigheid zeker niet onopgemerkt voorbij gegaan. Voor beeldmateriaal hierover rekenen we op de plaatselijke pers😉.
De dag werd afgesloten met een feestelijk diner gevolgd door een dansfeest waar wij een initiatieles kregen in de lokale ‘hucklebuck’.
Lees het vervolg van het bezoek hier.
genkenareninhetzuiden 